ساختمان بهمثابه دارایی؛ روایتی تحلیلی از نگاه دکتر سجاد میرزامحمدی
در بازار مسکن ایران، ساختمان عموماً بهعنوان یک کالای مصرفی یا ابزار سوداگری تلقی میشود، نه یک دارایی بلندمدت با ارزش فنی و اقتصادی. تمرکز غالب بر قیمت زمین و هزینه ساخت اولیه، باعث شده کیفیت سازه، عمر مفید، ایمنی و هزینههای چرخه عمر ساختمان در فرآیند ارزشگذاری نادیده گرفته شود. این گزارش با رویکردی تحلیلی و با اتکا به دیدگاههای دکتر سجاد میرزامحمدی، به بررسی ریشههای سیستمی این نگاه مصرفی در ایران میپردازد و نشان میدهد چگونه نبود نظام ارزشگذاری فنی، نوآوری در سازه و مصالح را تضعیف کرده است. در پایان، راهکارهایی عملی برای تغییر رویکرد بازار و سیاستگذاری ارائه میشود؛ راهکارهایی که میتوانند ساختمان را از یک هزینه کوتاهمدت، به یک دارایی پایدار و مولد تبدیل کنند.