نشست تخصصی «ارزیابی پیوستگی فضای سبز شهر تهران با رویکرد بوم شناسی سیمای سرزمین» در دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران برگزار شد.
به گزارش شهرداران روابط عمومی مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران، نشست تخصصی «ارزیابی پیوستگی فضای سبز شهر تهران با رویکرد بوم شناسی سیمای سرزمین» با حضور مجتبی امیری، رئیس دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران، لعبت زبردست، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، سمیه اعزازی، نماینده سازمان بوستان ها و فضای سبز شهر تهران، سیده آل محمد، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، شهین دخت برق جلوه، ناظر پروژه و یوسف رفیعی، کارشناس مدیریت مطالعات خدمات شهری و محیط زیست مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران در دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران برگزار شد.
ارتقاء عدالت محیط زیستی در مناطق مرکزی و جنوبی تهران
در ابتدای این نشست یوسف رفیعی کارشناس مدیریت مطالعات خدمات شهری و محیط زیست مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران با اشاره به علم اکولوژی سیمای سرزمین بر جنبه های اکولوژیک «پیوستگی فضای سبز شهری» برای ایجاد شهرهای پایدار و مقاوم اظهار کرد: این مفاهیم نه تنها به زیبایی شهر می افزایند، بلکه کارکردهای محیط زیستی را ارائه می دهند
دبیر نشست «ارزیابی پیوستگی فضای سبز شهر تهران با رویکرد بوم شناسی سیمای سرزمین» در ادامه تصریح کرد: پیوستگی فضای سبز به معنی ایجاد ارتباط فیزیکی و عملکردی بین لکه های سبز پراکنده (مانند پارک ها، باغ ها) از طریق کریدورها (مانند سبزراه ها و تقویت فضای سبز معابر و کمربندهای سبز) است.
رفیعی با بیان اینکه این پیوستگی برای حفظ فرآیندهای اکولوژیک ضروری است، تأکید کرد: شبکه های به هم پیوسته فضای سبز، توانایی شهر را برای مقابله با بحران های محیط زیستی مانند سیل، آلودگی هوا و جزایر گرمایی افزایش می دهند.
در ادامه سیده آل محمد، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران بر اهمیت شکل و اندازه فضاهای سبز در پایداری و پشتیبانی آن ها از خدمات اکوسیستمی تاکید کرد و گفت: پارک چیتگر، پردیسان، جنگل لویزان و ارتفاعات دربند، بزرگترین لکههای سبز تهران هستند و نقشی حیاتی در تنوع زیستی، ذخیرهکربن و ایجاد خرداقلیمهای خنک دارند.
وی افزود: اولویت این محور، حفاظت و جلوگیری از تغییر کاربری است تا این پهنهها بهعنوان قلب تپنده شبکه پایدار بمانند.
آل محمد ادامه داد: رود درهها ستون فقرات بومشناختی شهر هستند، احیای آنها به معنای بازگرداندن و تقویت خدمات اکوسیستمی و جلوگیری از گسستگی بیشتر شبکه است، حتی کمربند جنوبی با بهرهگیری از ظرفیت رود درههای موجود، امکان تقویت اتصال لکههای بزرگتر را دارد.
عضو هیأت علمی دانشگاه تهران تصریح کرد: ایجاد دالانهای اتصالدهنده جدید با تمرکز بیشتر بر پهنه فقیر میانی سبب می شود لکههای سبز متوسط و کوچکتر به هستههای بزرگ متصل شود.
وی افزود: این دالانها با تمرکز بر اتصال قدمگاه های ارتباطی به یکدیگر با توجه به شرایط واقعی شهر به ویژه شبکه دسترسی و با حریمی ۱۰۰ متری از دو طرف باید طراحی شود.
آل محمد گفت: مناطق مرکزی و جنوبی تهران (میانبند و پایینبند) کمترین سهم فضای سبز و پیوستگی آن را دارند و با بالاترین تراکم جمعیتی، بیشترین آسیبپذیری را در برابر مخاطرات محیطی را تجربه میکنند. هدف این محور، ارتقاء عدالت محیط زیستی و پاسخگویی به نیازهای اجتماعی است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: حریم اکولوژیکی شهری ابزار کلیدی در مدیریت کلانشهرها است که علاوه بر کنترل گسترش بیرویه شهری، عملکردهای شبکه زیرساختهای سبزآبی را تقویت می کند.
ضرورت توجه به رویکردهای علمی در حوزه فضای سبز
در ادامه این نشست، شهین دخت برق جلوه، عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی با مهم دانستن رود دره های شهر تهران در برقراری و تداوم جریان اکولوژیکی در شهر، بر برنامه ریزی برای احیاء آنها تاکید کرد و گفت: باید قدردان مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران و سازمان بوستان ها و فضای سبز شهر تهران برای تعریف و حمایت از چنین طرح هایی بود.
در ادامه لعبت زبردست، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران با بیان اینکه یک شبکه پیوسته در برابر اختلالات، بسیار مقاوم تر از لکه های سبز ایزوله عمل می کند، گفت: شبکه های پیوسته فضای سبز به گیاهان و جانوران اجازه می دهند برای دستیابی به منابع و مهاجرت در پاسخ به تغییرات دمایی راحت تر جابه جا شوند.
وی حفظ تنوع زیستی، کاهش اثرات تکه تکه شدن فضای سبز، افزایش تاب آوری اکوسیستم و ارتقای کیفیت محیط شهری را از مهمترین مزایای پیوستگی فضای سبز برشمرد و نسبت به پیاده سازی نتایج چنین طرح هایی ابراز امیدواری کرد.
سمیه اعزازی، نماینده سازمان بوستان ها و فضای سبز شهر تهران هم با برشمردن چالش های متعدد سازمان بوستان ها و فضای سبز شهر تهران در توسعه و نگهداشت فضای سبز شهر تهران، بر محوریت رویکردهای علمی و عزم سازمان برای حرکت در مسیر اجرایی نمودن نتایج چنین پروژه های تاکید کر
ایتا
