هادی کشاورز، رئیس مطالعات گروه حکمرانی اسلامی مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران مشارکت در امور محله، منطقه و شهر همانند مشارکت در موضوعات خانوادگی را یک حق بنیادین برای افراد در هر جامعه شهری دانست و گفت: این حق که در چارچوب های مختلفی از جمله قانون اساسی، قوانین موضوعه، قوانین شهری و برنامه های توسعه ملی و محلی در کشورهای مختلف به آن اشاره شده، جهت اجرائی شدن و تقویت فرآیند آن، نیازمند ملزوماتی است.
وی افزود: در حقیقت، مشارکت جویی و مشارکت دهی دو بال حکمرانی است که در صورت تحقق حداکثری آن در محیط شهری شاهد بهبود مدیریت منابع عمومی، توزیع عادلانه سرانه ها در سطح محلی، افزایش شفافیت و کاهش فساد خواهیم بود؛ در غیر این صورت و با کنار گذاشتن شهروندان از تصمیم گیری ها یا عدم تمایل آنها در مشارکت جویی ها، هم موجب سلب حقوق آنها در تعیین سرنوشت خود و هم اینکه، باعث ایجاد نابرابری و یکجانبه گرایی در تصمیم سازی ها و تصمیم گیری ها خواهیم شد.
کشاورز تصریح کرد: در این راستا، یکی از رویکردهای اساسی در تقویت مشارکت شهروندی، فراهم کردن مکانیزم های جمعی مشارکتی – از محله تا شهر- از طریق حکمرانی محلی است تا مشارکت جویی و مشارکت دهی به عنوان دو بُعد از حکمرانی محلی توأمان با هم حرکت کنند.
رئیس مطالعات گروه حکمرانی اسلامی مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران با بیان اینکه در این مسیر، مشارکت شهروندان مستلزم آگاهی از حق خود، باور به اثرگذاری و مسئولیت پذیری است؛ گفت: شهروندان باید حق خود را برای مشارکت در مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی محلی درک کنند و بخواهند از آن استفاده کنند؛ همچنین، آنها باید به اثرگذاری خود باور داشته باشند و بدانند کجا و چگونه مشارکت کنند و در نهایت مسئولیت پذیری اجتماعی خود را بالا ببرند.