نگاهی به تحول در رویکردهای توسعه شهری
به قلم سوگند ربانی پژوهشکر آمایش سرزمین
طرحهای توسعه شهری و هوشمندسازی شهری از طرحهای جامع و تفصیلی تا برنامههای راهبردی و عملیاتی، همواره ابزار اصلی هدایت رشد شهرها بودهاند. با این حال، چالشهایی مانند ترافیک، آلودگی محیطزیست، ناکارآمدی خدمات شهری و گسترش نامتوازن کالبدی، ضرورت بازنگری در این طرحها را آشکار کرده است. در این میان، هوشمندسازی شهری بهعنوان رویکردی نوین، امکان همافزایی میان برنامهریزی شهری و فناوریهای نو را فراهم ساخته است.
مفهوم طرحهای توسعه شهری در عصر هوشمند
طرحهای توسعه شهری هوشمند، طرحهای توسعه شهری و هوشمندسازی شهری تلفیقی از برنامهریزی فضایی، مدیریت دادهمحور و مشارکت شهروندی هستند. در این رویکرد، تصمیمگیریهای شهری بر پایه دادههای دقیق، سامانههای اطلاعات مکانی (GIS)، اینترنت اشیا (IoT) و پلتفرمهای مدیریت یکپارچه شهری انجام میشود. هدف اصلی این طرحها، ایجاد شهری کارآمد، پاسخگو و تابآور در برابر تحولات اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی است.
نقش هوشمندسازی در ارتقای مدیریت شهری
هوشمندسازی شهری، ابزارهای متنوعی را در اختیار مدیران شهری قرار میدهد. سامانههای هوشمند حملونقل، مدیریت ترافیک و کاهش زمان سفر را ممکن میسازند؛ سیستمهای پایش محیطزیست، کنترل آلودگی هوا و مصرف انرژی را بهبود میبخشند؛ و خدمات الکترونیک شهری، شفافیت و رضایتمندی شهروندان را افزایش میدهند. ادغام این ابزارها در طرحهای توسعه شهری، موجب افزایش اثربخشی و کاهش هزینههای اجرایی میشود.
توسعه پایدار و شهر هوشمند
یکی از مهمترین اهداف طرحهای توسعه شهری هوشمند، تحقق توسعه پایدار است. استفاده بهینه از منابع، کاهش اثرات زیستمحیطی، ارتقای عدالت فضایی و افزایش تابآوری شهری، از دستاوردهای این رویکرد بهشمار میرود. شهر هوشمند، نهتنها به فناوری متکی است، بلکه بر مشارکت فعال شهروندان و حکمرانی هوشمند نیز تأکید دارد.
چالشها و الزامات اجرای طرحهای هوشمند شهری
با وجود مزایای متعدد، اجرای طرحهای توسعه شهری هوشمند با چالشهایی همراه است. نبود زیرساختهای فناورانه، ضعف یکپارچگی نهادی، کمبود نیروی انسانی متخصص و محدودیتهای مالی، از جمله موانع پیشروی شهرها هستند. غلبه بر این چالشها نیازمند تدوین سیاستهای کلان، آموزش مدیران شهری و ایجاد بسترهای مشارکت بخش خصوصی است.
جمعبندی
طرحهای توسعه شهری در عصر جدید، بدون بهرهگیری از هوشمندسازی شهری، کارآمدی لازم را نخواهند داشت. تلفیق برنامهریزی شهری با فناوریهای نوین، زمینهساز شکلگیری شهرهایی پایدار، هوشمند و انسانمحور خواهد بود. آینده مدیریت شهری، در گرو اتخاذ رویکردهای نوآورانه و دادهمحور در طرحهای توسعه شهری است.